Grupa moralnego niepokoju

Na koniec chciałbym omówić jeden z najpopularniejszych kabaretów, czyli Kabaret Moralnego Niepokoju. Artyści poznali się na studiach polonistycznych. Po wstępnym ukształtowaniu się składu, dołączyli do niego profesjonalni muzycy, choć także studenci ich wydziału. Humor ma wiele postaci i rozśmieszać można na różne sposoby. Kabaret Moralnego Niepokoju robi to w sposób można rzec tradycyjny, za wzory mając kabarety literackie, których głównym tworzywem jest słowo. Rezygnują zatem z techniki typu stroboskopy, lasery, mini dyski i inne technologie opatentowane przez NASA, nie są teatrem wystawiającym wodewile, zabawnym baletem, komediową trupą pantomimiczną, wokalną bądź muzyczną formacją na wesoło. Są kabaretem. Kabaretem, któremu najbliższy jest przydomek „literacki”, który składa swoje programy z piosenek, także tych lirycznych, skeczy i monologów, także tych pisanych mową wiązaną.

Kabarety wciąż ewoluują i choć niektórzy twierdzą, że dzisiejsze grupy nie dorównują przed i powojennym, to uważam jednak, że są wśród nich formacje godne zauważenia. Takim kabaretem będzie niewątpliwie Grupa Mocarta, która swoje skecze buduje na mimice, ale wprowadza muzykę poważną, która tak obca jest współczesnym ludziom. Także Kabaret Moralnego Niepokoju, jako że członkowie jego z wykształcenia są polonistami, w swoich skeczach wykorzystuje liczne aluzje literackie, polityczne oraz historyczne. Kabaret dostosowuje się do otaczającego nas świata, dostosowuje się do odbiorcy. Miejmy jednak nadzieję, że dla większości kabaretów, jeśli nie dla wszystkich, kabarety typu Zielony Balonik, Kabaret Starszych Panów czy TEY będą zawsze pewnym wzorem i inspiracją.